O kulturze słów kilka.

 

Jak się ma kultura narodowa do filozofii multikulti?

Może jednak lepiej być otwartym na różne kultury? A może dobrze utrwalić własną?

W filozofii tolerancji i multikulti głównym założeniem jest poznanie wielu wyznań i kultur, by je zrozumieć i nie żywić uprzedzeń i agresji do ich przedstawicieli.

Generalnie stoi ona w pewnym sensie w opozycji do nacjonalizmu. Oczywiście skrajny nacjonalizm jest zły a koncepcja stworzenia jednolitego społeczeństwa teoretycznie możne zapobiec wielkim międzynarodowym konfliktom. Czy to jest jednak możliwe?

Ta filozofia nie przyjmuje jednego pod uwagę. Istnieją kultury agresywne, które za nic nie ustąpią pola a kraje nadmiernie tolerancyjne są dla nich świetną pożywką, niczym organizm bez odporności dla bakterii.

Niestety idealny świat jest niemożliwy przy istnieniu takich kultur a filozofia może skończyć się katastrofą.

Warto zauważyć, ze głosiciele tej filozofii są gotowi kłamać, manipulować a nawet jawnie łamać prawo znajdując wytłumaczenia dla swoich działań.

Zacznijmy jednak od podstaw. Czym jest kultura? Kultura, sztuka, jak i tradycja, wypływają z kilku najważniejszych źródeł:

  • Religii, czasami dogmatu, czy filozofii. Religia jest najpotężniejszym i najtrwalszym fundamentem każdej kultury i tradycji. Właśnie z religii znane są kultury Grecji, Włoch, Indii, Egiptu, Majów itd. W Polsce religia służyła jako element scalający i opoka patriotyzmu, która pomagała bronić się przed wrogami. Ponadto waga obowiązków wobec Boga/bóstw oraz starania o błogosławieństwo prowadziły do większych poświeceń, szacunku i ofiary dających wymierne skutki w tradycji,  ponadczasowych dziełach architektury oraz niemal wszystkich wymiarach sztuki.
  • Patriotyzmu i historii, czyli przywiązania do kraju. O patriotyzmie już pisałem (Patriotyzm? Co to znaczy?), jednak w tym kontekście wspólna historia owocuje także ponadczasowymi dziełami narodowymi, wzmacniającymi kulturę. Dzieła sztuki i tradycje narodowe często związane są z ważnymi wydarzeniami dla narodu, lub po prostu służą jako inspiracja do działania, czy choćby pokrzepienie serc. Sam patriotyzm jest ważny nie tylko, by mieć jakaś tożsamość narodowa. Najważniejsza jego funkcja jest obrona przed prawdziwymi zagrożeniami nie tylko kultury. W słowach przed ostateczna bitwą o Jerozolimę w filmie Królestwo Niebieskie dowodzący obroną powiedział, że nie walczą, by ratować kamienie, ale mieszkających w murach ludzi. Taką właśnie funkcje pełni patriotyzm.
  • Wrażliwości i estetyki. To indywidualne źródło często występuje z dwoma wcześniejszymi, ale samodzielnie prowadzi do wielu wspaniałych dzieł malarzy, rzeźbiarzy, muzyków, architektów, projektantów i wielu innych. Ze względu na wąskie znaczenie dla społeczności (budzi zachwyt tylko i aż), to źródło ma charakter bardziej rozrywkowy i tymczasowy, jednak bardzo duże i uznane dzieło staje się dobrem narodowym pełniącym funkcje źródła patriotycznego, jak np. Wieża Eiffela.
  • Uczuć i emocji. Najpopularniejsze i najsilniejsze źródło. Jak najbardziej naturalne, lecz jednak indywidualne, jest uzewnętrznianie naszych uczuć i emocji zarówno dobrych, jak i złych. W efekcie powstają dzieła bardziej ambitne jak: “Dla Elizy”, “Romeo i Julia” oraz mniej ambitne jako piosenki i przyśpiewki o dupie Maryni, disco z pola itp., ale także paszkwile, satyra, czy nawet przyśpiewki kibiców. Część tych ambitniejszych dzieł może zostać wpisanych w zakres dzieł narodowych, ale to zdarza się dość rzadko.

Wszystkie źródła inspirują do tworzenia dzieł, kultury i z czasem tradycji a przywiązanie się do tych tworzonych w obrębie danej grupy językowej związuje społeczeństwo w kultura_i_sztuka_krynica_zdrojnaród. Współcześnie kultura opiera się na dwóch ostatnich elementach, które wypływają z wnętrza jednostki i oprócz przyznania się rodaków do pochodzenia autora, lub miejsca stworzenia, czy postawienia, nie wnoszą zbyt wiele do kultury narodowej. Co innego twórczość patriotyczna i religijna, która brała i bierze czynny udział w zachowaniu tożsamości narodowej i pozwalała przetrwać najtrudniejsze chwile.

Najsilniejsze narody są związane wspólną religią oraz historią. Brak tych czynników prowadzi do konformizmu, zaniku kultury i tożsamości narodowej. Czy to coś zmienia?
I tak i nie. Teoretycznie możemy przyjąć obcą kulturę wbrew oczekiwaniom naszych przodków, którzy tracili za nią życie, ale, czy ta silniejsza kultura spełni nasze oczekiwania i uczyni nas szczęśliwymi? Szczerze wątpię. Czy przechodząc np. na islam, na pewno znajdziemy szukana drogę prawdy? Kultura agresywna nie tylko wtłacza ideologię, ale też wymusza zmianę sposobu myślenia często posługując się kłamstwem. Przykłady? Na bazie ideologii: Komunizm, faszyzm, islam, ateizm…  a narody sami sobie dopasujcie.

Nie wiem, czy zauważyliście w bardziej zaawansowanych grach strategicznych, w których autorzy dostrzegają znaczenie kultury, że przy jej pomocy można nawet przejmować miasta przeciwnika. Ta opcja nie została wyssana z palca. Takie rzeczy są możliwe.

Jak próbowałem pokazać w artykułach: (O)BŁĘDNA historia Polski, Polaków portret własny cz.1, Polaków portret własny cz.2 Polska kultura powstała wiele wieków temu na bazie wierzeń słowiańskich. Wierzenia te były niespójne, co powodowało rozbicie Słowian na mniejsze grupy i niejednokrotnie wewnętrzne konflikty. Zakłada się, że ewentualna twórczość powstawała głownie z ogólnodostępnego na tych ziemiach drewna, wiec niestety nie mogła zachować się zbyt długo, chociaż znane są też bardzo stare znaleziska kamienne. Mieszko I zdawał sobie sprawę nie tylko z problemu podziałów, lecz także z zagrożeń płynących z zachodu. Podjął decyzje o przyjęciu wiary. Niezależnie od tego, czy przekonał się do niej, czy nie, była to decyzja taktyczno-polityczna, która wpłynęła na dalsze losy naszego kraju.

Niestety w odróżnieniu od Grecji i Włoch, chrześcijaństwo na ziemiach polskich tępiło przejawy pogaństwa, przez co trudniej nam jest pokazać pełnię naszej historii i kultury, w tym możliwy związek naszych wierzeń z wierzeniami hinduskimi, mimo wszystko i tak jest się czym pochwalić. W naszej kulturze zachowała się jedynie część pogańskich tradycji, które adaptowano do chrześcijaństwa, co ułatwiało nawrócenie pogan.

Warto pamiętać, że od samego początku państwowości byliśmy solą w oku sąsiadom zza Odry. Istnieje hipoteza, że to właśnie przez zazdrość od wieków usiłowali i nadal usiłują zniszczyć, lub podporządkować sobie nasza kulturę, jeśli nie siłą i mordami na inteligencji, to przynajmniej gospodarczo.

Mimo wielu przeciwności i poważnych zabiegów w czasach zaborów i okupacji, nasza kultura przetrwała i powstała jeszcze silniejsza. Szkoda tylko, że chęć jej obrony mamy głównie, kiedy przychodzi groźba jej utraty.

Przypomnę także, że Polska była jednym z nielicznych tolerancyjnych krajów na świecie. Przy pełnej tolerancji nadal trwaliśmy przy swojej kulturze, bo to nasza kultura była godna naśladowania.

Nawiązując do współczesności widzimy klarujące się dwa główne trendy: Liberalny – spłycający kulturę do źródeł indywidualnych, stawiający na mieszanie kultur oraz pomniejszający wpływ religii i patriotyzmu.

Patriotyczny – stawiający na rozwój gospodarki lokalnej i narodowej. Wysoko ceniący wartości patriotyczne i/lub religijne. Należy tez podkreślić, ze trend patriotyczny nie jest nacjonalizmem. To jest raczej odruch obronny narodu. Okazuje się bowiem, że w krajach zdominowanych przez liberalizm odzywają się odruchy obronne na wskutek poczucia zagrożenia, co widać w wyborach w Polsce, Wielkiej Brytanii, USA, Austrii a teraz we Francji. Niemiecki międzywojenny nacjonalizm także wykluł się z poczucia zagrożenia.

Nacjonalizm Ukraiński, czy Rosyjski także wywodzi się z poczucia zagrożenia, ale w tym przypadku jest to poczucie pompowane sztucznie.

Nie łudźmy się. Polityka multikulti i bezkrytycznej tolerancji przegrała swoja szansę w Szwecji, Niemczech i Francji. W Polsce trwającej jeszcze ostatkiem sił przy dawnych wartościach: “Bóg, honor, ojczyzna” jest szansa na zbudowanie jednolitego społeczeństwa hołdującego tradycjom i kulturze opartej na wszystkich źródłach. A tolerancja? W sercu każdego prawdziwego patrioty i Polaka zawsze będzie. Oczywiście zgodnie z tradycją.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s